Mezoterapia w leczeniu łysienia

Zanikanie mieszka włosowego w postępującym łysieniu

W przypadku łysienia preferowaną metodą leczenia jest mezoterapia igłowa. Polega ona na wprowadzaniu śródskórnie niewielkich ilości substancji leczniczych za pomocą mikronakłuć. Substancje aktywne - tzw. "koktajl", mają za zadanie zahamować wypadanie, odpowiednio odżywić oraz stymulować odrost utraconych włosów. Dodatkowo, odrastające włosy są zazwyczaj gęściejsze i posiadają właściwszą, mocniejszą strukturę.

Jak wykonujemy zabieg?

Przed wykonaniem zabiegu, dokonuje się dokładnego odkażenia skóry. Wkłucia następują co 1 - 1,5 cm. W mikroiniekcjach podawane są mieszanki substancji aktywnych, m.in: witaminy (np. biotyna, dekspantenol), mikroelementy, aminokwasy, związki przeciwzapalne, wyciągi roślinne i substancje poprawiające ukrwienie skóry (np. minoksydyl). Zabieg mezoterapii igłowej kończymy ponownym odkażeniem skóry i rozmasowaniem miejsc iniekcji.


    Proces leczenia łysienia jest długotrwały i składa się z kilku faz:
  • 1. Zabieg należy powtarzać co 1-2 tygodnie przez 2 kolejne miesiące. Stosowane są duże dawki uderzeniowe.
  • 2. Przez 3 do 5 miesięcy, co 4 tygodnie wykonujemy zabiegi dawką umiarkowaną.
  • 3. Niewielką dawkę przypominającą podajemy co 4-6 miesięcy.

Wskazania do mezoterapii

Etapy łysienia kobiet i meżczyzn

Wskazaniem do mezoterapii skóry głowy w tym przypadku jest nadmierne łysienie, głównie zalecane przy wypadaniu włosów w stanach przemęczenia, po kuracjach odchudzających, na skutek zmian hormonalnych (tj. po ciąży, okres menopauzy, choroby przysadki i tarczycy). Ponad to, zabieg mezoterapii skóry głowy polecany jest u osób z genetycznie cienkimi i słabymi włosami, w leczeniu łysienia plackowatego i androgenowego.

    Przeciwwskazania do terapii:
  • stany zapalne skóry głowy (łuszczyca, zakażenia bakteryjne),
  • przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych,
  • choroby nowotworowe,
  • alergie na składniki zawarte w "koktajlach",
  • ciąża i karmienie piersią.


Łysienie plackowate

Leczenie łysienia plackowatego | Dermestetic Szczecin

Łysienie plackowate jest chorobą skórną o niewyjaśnionym dotychczas uwarunkowaniu. W trakcie jej przebiegu na skórze owłosionej występują ogniska (tzw. "placki") pozbawione włosów. Stan ten może mieć charakter przejściowy, jednak w większości przypadków wyłysienie jest trwałe. Co ważne przy identyfikacji tej choroby, obszary pozbawione włosów nie wykazują jakichkolwiek oznak zapalnie zmienionej skóry.

Samo łysienie nie powoduje jakichkolwiek niedogodności fizjologicznych, jednak u wielu pacjentów, z biegiem czasu wykształcają się różne zaburzenia psychologiczne spowodowane mało estetycznym wyglądem – zwłaszcza, gdy choroba dotyka widoczne części ciała, jak np. głowa. Łysienie plackowate najczęściej rozwija się w dzieciństwie lub w młodym wieku, jednak może pojawić się również w każdym momencie dorosłego życia.

Z czasem, choroba doprowadzić może to utraty włosów na całej głowie (również brwiach i rzęsach), ale także i włosach łonowych czy pozostałych owłosionych miejscach skóry. Ciężkie przydatki tej choroby powodują także zmiany paznokciowe.

O ile lekarzom nie udało się ustalić jednoznacznej przyczyny występowania łysienia plackowatego, o tyle wiele czynników wskazuje na podłoże genetyczne choroby. Często towarzyszy też takim chorobom jak: cukrzyca typu I, zapalenie tarczycy, bielactwo, toczeń rumieniowaty. Ponadto, często spotykana jest u osób spokrewnionych ze sobą.



Łysienie androgenowe

Leczenie łysienia androgenowego w Szczecinie

Łysienie androgenowe jest w większości przypadków chorobą genetyczną. Jej objawem jest nadmierne wypadanie włosów – dotyka 95% osób ze zdiagnozowanym łysieniem. Pierwsze symptomy łysienia androgenowego mogą wystąpić już u nastolatków. Objawiają się cofaniem linii włosów na skroniach i czole. Wraz z postępowaniem choroby, obszar wypadania włosów może objąć całą owłosioną skórę głowy.

Łysienie androgenowe dotyka głównie mężczyzn, gdyż ma silny związek z ilością wytwarzanego przez organizm testosteronu. Choroba występuje również u kobiet z nadmiernym owłosieniem typu męskiego (owłosienie na twarzy, klatce piersiowej, brzuchu) i bardzo często jest związana z zaburzeniami hormonalnymi, np.: guzy jajnika lub nadnerczy, zespół wielotorbielowatych jajników, nadczynność kory nadnerczy.

Ten typ łysienia związany jest z genetyczną nadwrażliwością organizmu na pewne związki chemiczne – pochodne testosteronu. Pod ich wpływem mieszki włosowe ulegają kurczeniu się, w efekcie cały proces powstawania nowego włosa skraca się – włosy stają się krótsze i cieńsze. Zaś z czasem postępowania choroby, produkcja zdrowych włosów całkowicie ustaje.

<< Mezoteriapia igłowa Leczenie łysienia - cena

Osocze bogatopłytkowe - Regenerissprawdź